fundacja-alternatywa
  Formy pomocy uzależnionym
 
1.    Formy pomocy dla osób nadużywających narkotyków i uzależnionych.
 
            W praktyce stosuje się wiele modeli terapii, najczęściej w sposób eklektyczny, obejmujący wiele form pomocy np. program 12 kroków, psychoterapia indywidualna, psychoterapia grupowa. Terapia rodzinna, grupy samopomocy, farmakoterapia i inne. Forma pomocy zaproponowana pacjentowi przez terapeutę zależy od stopnia uzależnienia pacjenta, które jest określane podczas diagnozy. Poza tym osoby poszukujące pomocy różnią się wiekiem, sytuacją rodzinną i życiową.
Z reguły potrzebujący pomocy zgłaszają się do punktów konsultacyjnych, gdzie mogą liczyć na konsultację, poradnictwo i krótkoterminową interwencję. Przeprowadzony zostaje również wywiad i w zależności od przebiegu kontaktu kieruje się ją do placówki ambulatoryjnej, grupy wsparcia, terapeutycznej, oddziału dziennego (głównie dla alkoholików), placówki stacjonarnej, świetlicy socjoterapeutycznej bądź kieruje się taką osobę do programu postrehabilitacyjnego.
Omówię pokrótce charakter i cel pomocy w każdej z nich.
 
Poradnie ambulatoryjne
Placówki ambulatoryjne są miejscem pierwszego kontaktu osoby potrzebującej pomocy z pomocą profesjonalną w zakresie pomocy profesjonalnej dla osób używających narkotyków i ich rodzin (poradnie, ośrodki dziennego pobytu i punkty konsultacyjne prowadzone przez fundacje, stowarzyszenia, organizacje pozarządowe, gminy). Do tego rodzaju placówek powinni trafić pacjenci którzy eksperymentują lub jeszcze biorą szkodliwie (np. osoba biorąca regularnie heroinę od roku powinna trafić do ośrodka stacjonarnego).
 
Grupy wsparcia, terapeutyczne
Zadaniem takiej grupy jest pomoc osobie leczącej się w utrzymaniu abstynencji przez jakiś czas i utrzymanie jej podczas dalszego leczenia. „Następnie , w przypadku postępującego gruntowania się w utrzymywaniu abstynencji, osoba lecząca się może skorzystać z grupy terapeutycznej. W tego rodzaju grupie podejmuje się głębszą pracę nad mechanizmami uzależnienia.”
 
 
 
Udział w takich grupach dotyczy również osób współuzależnionych (grupy wsparcia, psychoedukacyjne) ,gdzie rodzice narkomana mogą kształtować bardziej racjonalne postawy wobec odurzających się dzieci i umiejętnie je motywować do leczenia.
 
Placówki stacjonarne
Taką formę pomocy oferujemy pacjentowi kiedy proces kontaktu z narkotykami jest tak intensywny że osoba weszła w ciągi brania (co oznacza IV fazę uzależnienia – degradację), głęboko zaburzone jest środowisko rodzinne, wypada z ważnych ról społecznych. Często pobyt w takim ośrodku musi poprzedzić detoksykacja. Wyróżniamy dwa rodzaje ośrodków stacjonarnych:
a)      Ośrodki o programie krótkoterminowym – proponuje się pacjentowi u którego poziom uzależnienia nie jest zbyt głęboki a sytuacja życiowa nie jest dalece destrukcyjna. Terapia trwa tu od 3 do 6 miesięcy.
b)      Ośrodki o programie długoterminowym – dla pacjentów o zaawansowanym stopniu uzależnienia i daleko posuniętej destrukcji. Terapia trwa od 12 do 18 a niekiedy nawet 24 miesięcy a tak długi okres jest niezbędny nie tylko ze względu na sam fakt uzależnienia ale również na liczne szkody i procesy destrukcyjne u pacjentów.
 
Programy postrehabilitacyjne
Są to programy przeznaczone dla osób, które przebyły już terapię w ośrodku leczenia stacjonarnego a ich zadaniem jest pomoc adaptacyjna osobom powracającym do życia w środowisku społecznymi rodzinnym.
Składa się na to:
  • System hosteli – jest to swoiste „przedłużenie” pobytu w ośrodku dla pacjentów w fazie powrotu do normalnego życia. Pobyt w hotelu związany jest ściśle z zachowaniem abstynencji i uczciwości oraz obowiązków w postaci pracy i nauki. Pacjent nadal jest pod opieką terapeutyczną i wychowawczą.
  • System placówek postrehabilitacyjnych – „(…) to nowe zjawisko w pejzażu pracy z osobami zaleczonymi z uzależnienia. Przykładem może służyć, jak dotąd placówka działająca w ramach „Stowarzyszenia Szkoła Koefeda” w województwie wielkopolskim, gdzie absolwenci ośrodków uzależnienia od narkotyków mogą zamieszkiwać, uczyć się oraz pracować kontynuując jednocześnie swój proces terapeutyczny”
  • Grupy wsparcia to głównie grupy NA – Narkomani Anonimowi, które zdecydowanie należy polecić wszystkim osobom, które są po etapie zaleczenia uzależnienia celem kontynuacji w programie dwunastu kroków NA.
Jest to dla osób leczących się ostateczny okres rozstania się z dawnym nieuczciwym, narkomańskim życiem. Czas kiedy głównym zadaniem i celem jest znalezienie sobie pracy, rozwinięcie w sobie twórczych zainteresowań, całkowite zerwanie kontaktów ze światem narkomańskim a to niesie ze sobą wiele wyzwań moralnych. Powracają bowiem do tych samych rodzin, z których trafiły do ośrodków, wracają do społeczeństwa przemocowego, nieuczciwego, bezwzględnego.
Osoby zaleczone w ośrodkach przyjęły podczas pobytu tam proste, jasne warunki i zasady i rodzi się w nich konflikt, dlatego tak ważne są grupy wsparcia na tym etapie. Dlatego też powrót do normalnego życia wymaga sporej pracy nad wzbogaceniem nowej tożsamości własnej osoby i twórczy do tego stosunek.

 Oprac. Julita Szkudlarek
 
  Dzisiaj stronę odwiedziło już 4 odwiedzający (35 wejścia) tutaj!  
 
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=